Zaterdag ochtend 21 september,

Mijn wekker gaat, en het zonnetje komt voorzichtig achter mijn gordijn vandaan. Heerlijk is mijn eerste gedachte want de zon maakt me blij…

Al snel is er een stemmetje dat in mijn hoofd opkomt en zich hardop afvraagt of ik wel zeker weet dat ik deze dag in het weekend zo vroeg op wil staan. Dat stemmetje dat vraagt of ik echt een hele dag aan mezelf ga besteden, terwijl ik mijn gezin hiervoor achter laat op deze zonovergoten weekenddag in september, daar vind mijn kritische ik wel wat van. Jeetje, ga je dat echt doen! Hij gooit er nog een schepje bovenop. En een wat onrustig gevoel in mijn buik komt tevoorschijn.

Pffff… waarom wilde ik dit nu eigenlijk ook weer?! Kan ik het wel maken…

Mam, waar ga je heen vandaag vraagt dochterlief. Het is vandaag een Jannie-dag geef ik als antwoord. Dochterlief geeft het beste antwoord wat je als moeder maar kunt wensen op dat moment en zegt alleen maar: Is goed mam, veel plezier en stelt verder geen vragen.

Even later stap ik in de auto en rij ik in mijn eentje richting Best. Hoewel ik alleen ben, zit mijn auto toch vol met medepassagiers. Als ik in mijn achteruitkijkspiegel kijk zie ik een klein meisje, wat stilletjes in een hoekje. Ze zegt niet veel en wacht rustig af.

Naast me zit een onrustig mannetje te tetteren in mijn oor. Kijk je wel uit, rij je wel goed, wel opletten hoor… Ik krijg het er warm van.

Op de achterbank zitten twee dametjes met elkaar te kletsen. Ik hoor ze zeggen dat ze het wel erg dapper vinden dat ik vandaag naar het event Aan het Stuur durf te gaan waar ik niemand ken. Ik hoor ze vertellen dat ze het knap vinden dat ik me vandaag weer open durf te gaan stellen om inzichten en handvatten te krijgen in alle passagiers die ook vandaag weer met me meerijden.

Het ene dametje vraagt aan het andere dametje of ik als coach daar toch eigenlijk al niet allemaal mee om hoor te kunnen gaan. Toch vreemd benoemt ze, hoe kan ze nu andere mensen helpen terwijl ze daar zelf nog wat zoekende in is.

Het andere dametje benoemt dat dit iedere keer weer nieuwe inzichten geeft, steeds een stapje verder en dat deze dag vooral een mooi cadeau is wat ik aan mezelf mag geven.

Een cadeau… dat is wat ik coaching iedere keer weer noem. Een cadeau wat me inzichten geeft, waardoor ik mezelf nog beter leer begrijpen waarom ik doe wat ik doe. Een cadeau waarin ik vooral mag leren over hoe het werkt met al die verschillende stemmetjes in mijn hoofd. Waarom ze er zijn gekomen, waardoor ze zijn ontstaan en of ze nu ook nog nodig zijn. En wat ik vooral kan doen of wat er nodig is om ze een andere plek te geven wanneer mijn gevoel me dat ingeeft.

Een cadeau wat me uiteindelijk vooral veel energie geeft.

Wil jij ook graag grip krijgen op die stemmetjes in je hoofd? Neem dan vrijblijvend contact met me op. Gun ook jezelf dat cadeau!

Met de radio aan en het zonnetje op mijn voorraam vervolg ik mijn rit naar Best om vol goede zin te gaan ervaren wat de dag me vandaag brengen gaat…